پایگاه خبری - تحلیلی ميز نفت 14 مرداد 1398 ساعت 13:30 http://www.mizenaft.com/note/24367/بیماری-حتی-پلک-هم-نمی-زند -------------------------------------------------- تلاش بیهوده برای زنده نگه داشتن بورس نفت عنوان : بیماری که حتی پلک هم نمی‌زند! -------------------------------------------------- متن : وحید حاجی پور | بورس نفت، شکست خورده است؛ نسخه ای که برای دور زدن تحریم ها پیچانده شده بود به حالت احتضار درآمده است ولی عده ای نمی خواهند باور کنند کار بورس نفت تمام شده است، برایش نسخه های اصلاحی پیشنهاد می دهند و معتقدند باید تخفیف بیشتری برای محموله های نفتی در نظر گرفت. سال گذشته که این موضوع توسط معاون اول رئیس جمهور مطرح شد، با ذکر دلایلی نوشتیم که بورس نفت قطعا شکست خواهد خورد و همان نیز شد؛ حتی اشاره کردیم که دور از ذهن نیست که برای فضاسازی و موفق جلوه دادن موفقیت بورس نفت، خود شرکت ملی نفت و شرکـت های تابعه آن خریدار صوری محموله ها باشد مانند دولت دهم که شرکت نیکو به صورت چراغ خاموش، محموله های عرضه شده را از کف بورس جمع کرد؛ این پیش بینی هم البته محقق شد. در این دوره نیز دقیقا همین اتفاق رخ داد؛ وزارت نفت، خود محموله هایی را در بورس عرضه کرد و خود نیز خرید؛ بسیار شیک و تمیز. نکته جالب این است که در همان عرضه های اولیه حداقل 6 دلار در هر بشکه تخفیف برای خریداران در نظر گرفته شد و به قدری صحنه سازی ها مهیج بود که بیشتر ناظران باور کردند واقعا رقابتی در بورس شکل گرفته و بخش خصوصی وارد ماجرا شده است! هرچند که با توجه به مکانیزم خرید و تسویه محموله های نفتی در بورس، شرکت ملی نفت سود بیشتری کسب می کند ولی باز هم خبری از خریداران نبود و نیست؛ شکست های پی در پی عرضه نفت در بورس نه به دلیل مسائل مالی بلکه به دلیل امکان پذیر نبودن معاملات بورسی، در شرایط تحریمی فعلی است حتی اگر لات های نفتی به هزار بشکه کاهش داده شود. حالا که صدای شکست بورس نفت بطور کامل شنیده شده است، عده ای که هنوز نمی خواهند این واقعیت را بپذیرند، از تخفیف های بیشتر می گویند؛ معتقدند باید قیمت ها جذاب تر شود در حالی که تخفیف پنهان و خوبی که در دلِ عرضه های شرکت ملی نفت وجود دارد، یک انگیزه مهم برای خریداران است. قیمت نفت در کانال 60 دلاری است و قطعا ارائه تخفیف های بیشتر چیزی جز تضییع منافع ملی ندارد، آن هم برای مکانیزمی که حتی اگر برای متقاضیانش 50 درصد تخفیف در نظر گرفته شود، باز هم خبری از مشتری واقعی نیست مگر آنکه بازهم خود شرکت ملی نفت خریدار آن باشد! میخ آخر به تابوت بورس نفت، آماده کوبیده شدن است اما باز هم عده ای امید دارند که میت، حیات می یابد؛ بورس نفت مُرده است؛ وضعیت فعلی اش هم برای امروز نیست. بورس نفت زمانی شکت خورد که طرفدارانش، آن را یک معجزه برای دور زدن تحریم ها دانستند و در بوق و کرنا کردند که اگر وزارت نفت، بورس نفت را حمایت کند می توان کمک بزرگی به تداوم صادرات نفت کرد؛ به فراخور این فضاسازی ها، منتقدان هم رویه دیگری را در پیش گرفتند. وقتی این موضوع سیاسی شد، هم طرفدارانش و هم منتقدانش دچار خطای دید شدند و با هر ابزاری به متهم کردن طرف مقابل پرداختند. ورود کشمکش های سیاسی به بورس نفت و بزرگنمایی های عجیب برای موفق جلوه دادن این ابزار فروش نفت، تاریخ مصرف بورس نفت را بسیار کوتاه تر از آن چیزی کرد که انتظارش می رفت. هرچه هم که تنفس دهان به دهان داده شود، تاثیری بر احیای راهکاری ندارد که اصولا در شرایط فعلی تبدیل به یک آزمون و خطا شده است. بورس نفت به هیچ رسیده است؛ مانند بیماری که دچار مرگ مغزی شده و به لطف دستگاه های احیا، فقط نفس می کشد؛ روزی این دستگاه از بیمار جدا خواهد شد.