پایگاه خبری - تحلیلی ميز نفت 6 مرداد 1398 ساعت 11:30 http://www.mizenaft.com/note/24278/زمانی-پشیمانی-سخت -------------------------------------------------- ونزوئلا، چگونه جای ایران را گرفت؟ عنوان : زمانی برای پشیمانی سخت -------------------------------------------------- یکی دیگر از راهکارها تهاتر سهام پالایشگاه‌های هند با بدهی نفتی این کشور بود که با انصراف ایران، روسنفت جایگزین ایران شد و امروز به یکی از بازیگران اصلی پالایشی در هندوستان تبدیل شده است. متن : وحید حاجی پور | خبرگزاری رویترز در گزارشی نوشته است که صادرات نفت ونزوئلا به هندوستان از رقم 450 هزار بشکه در روز گذشته است و به بالاترین رقم طی 21 ماه گذشته رسیده است. ونزوئلا که با تحریم هایی شدیدتر از تحریم های ایران مواجه شده و حتی کودتای نافرجام را نیز تجربه کرده است، به تداوم صادرات نفت خود مشغول است. فارغ از اینکه کاراکاس بر چه اساس و مکانیزمی صادرات نفت خود را افزایش داده است به کنار، اما مهم ترین خروجی افزایش صادرات به هند، حفظ بازاری است که یکی از قطب های بازار مصرف نفت است. چرا ونزوئلا صادرات نفت به هند را افزایش داده است و بخش خصوصی و دولتی هند به واردات نفت ونزوئلا مشغول است؟ برای پاسخ به این پرسش باید به این مهم اشاره کنیم که کاراکاس طی سال های اخیر وام هایی را از کشورهای مختلفی مانند روسیه و هند دریافت کرده و در ازای آن، نفت به آن ها می دهد. به بیان ساده تر کاری که ونزوئلا با هوشمندی طی سال های گذشته انجام داده است پیش فروش نفت بوده است که با این ابزار، هم بازار خود را حفظ کرده و هم پول نفت خود را پیش از صادرات دریافت کرده است. شبیه چنین اقدامی را ایران با شرکت اینپکس انجام داده بود که به ازای دریافت وام 5 میلیارد دلاری، نفت خود را به ژاپن پیش فروش کرده بود تا در دوران تحریم های گذشته ژاپن مشکلی برای واردات نفت از ایران نداشته باشد. امروز ونزوئلا نیز همین مدل را پیاده کرده است و به ازای کمک های مالی که از روسیه دریافت کرده است، نفت خود را به هندوستان صادر می کند، به پالایشگاه هایی که شکت روسنفت در آن سهامدار است. روس ها 12 سال پیش وام 16 میلیارد دلاری به ونزوئلا دادند که بازپرداخت آن توسط صادرات نفت انجام می شد. در واقع مسکو با هدایت نفت ونزوئلا در بازارهایی که نمی تواند نفت آن هارا تامین کند، نقش خود را پررنگ تر کرده است بویژه آنکه مسکو با خرید سهام چند پالایشگاه در هند، علاوه بر محکم کردن پای خود در بازار شرق آسیا، نفت ونزوئلا را نیز هدایت می کند. افزایش واردات نفت هندوستان از ونزوئلا توانسته جای نفت ایران در بازار هندوستان را پر کند؛ حتی در تحریم های گذشته صادرات نفت ایران به هندوستان صفر نشد اما هم اینک ونزوئلا به پشتوانه قراردادهای قانونی که پیشتر با هند و روسیه امضا کرده است، به راحتی در بازار هندوستان به فعالیت مشغول است. گرچه ایران سال ها پیش از این ابزارها برای تضمین بازارهای خود استفاده کرده بود ولی متاسفانه بی تفاوتی نسبت به این ابزارها و متوسل شدن به قراردادهای سنتی فروش نفت، موحب شده است تا وضعیت خوبی بر فروش نفت حاکم نباشد. یکی از راهکارهایی که منتقدان از سال ها پیش به وزارت نفت پیشنهاد می دادند این بود که با توجه به خطر تحریم پذیری کشور باید به سمت انعقاد قراردادهای بلند مدت و همکاری های دو حانبه روی آورد اما از آنجا که باد برجام در آستین وزارت نفت نمی خوابید، هیچ توجهی به این راهکار و راهکارهایی مشابه نشد. یکی دیگر از راهکارها تهاتر سهام پالایشگاه های هند با بدهی نفتی این کشور بود که با انصراف ایران، روسنفت جایگزین ایران شد و امروز به یکی از بازیگران اصلی پالایشی در هندوستان تبدیل شده است. روس ها نه تنها نفت خود را راهی این پالایشگاهها می کنند بلکه بخشی از نفت ونزوئلا که پیشتر در آمریکا مصرف می شد، به هندوستان منتقل می کنند. در ایران اما مدیریت ارشد وزارت نفت به انتقاد از زمین و زمان مشغول است؛ خوابیدن زیر سایه درخت برجام و عدم آینده نگری برای عقد قراردادهای بلندمدت و استراتژیک در مجموعه نفت و دولت، وضعیت را به جایی رسانده است که ونزوئلا با افزایش صادرات نفت خود به هند مواجه شده و به راحتی جای ایران را گرفته است. این همان فرصت سوزی هایی است که منافع ملی کشور را در حوالی نابودی کشانده است.