پایگاه خبری - تحلیلی ميز نفت 20 فروردين 1397 ساعت 17:04 http://www.mizenaft.com/news/20753/خداحافظی-دنیا-اعتیاد-نفت -------------------------------------------------- عنوان : خداحافظی دنیا با اعتیاد به نفت؟ -------------------------------------------------- تا یک دهه قبل تقریبا همه دنیا مشتری پر و پا قرص نفت بود و مصرف‌کنندگان هر قیمتی برای بنزین پرداخت می‌کردند و تقاضا برای نفت به رغم افزایش قیمتی که پیدا می‌کرد، رشد داشت. متن : به گزارش میز نفت ، اما این اواخر بسیاری از کشورهای دنیا حساسیت بیشتری به قیمت ها نشان داده اند. همچنان که اقتصادهای این کشورها رشد می کند تقاضای آنها برای نفت نیز بالاتر می رود اما تقاضای آنها برای نفت تحت تاثیر نوسان قیمت ها قرار دارد. طبق آمار شرکت "کلیر ویو انرژی پارتنرز" و تحقیقات لیام دنینگ، مقاله نویس بلومبرگ، همبستگی میان قیمت و مصرف نفت، مانند هر کالای دیگری شده است. اگرچه هنوز زود است تا یک دهه آینده یا مدت بیشتری از آن پایان وابستگی دنیا به نفت اعلام شود اما تحقیقات و آمار نشان می دهد که تقاضا برای نفت شمار رو به رشدی از اقتصادهای مصرف کننده بزرگ نفت با قیمت های نفت همبستگی منفی دارد. به عبارت دیگر زمانی که قیمت ها افزایش پیدا می کند مصرف کاهش می یابد و بالعکس. این یک مفهوم اقتصادی متداول است که تقریبا برای همه کالاهای موجود در بازار صدق می کند، اما این مساله برای نفت همیشه به این منوال نبوده است. شرکت "کلیر ویو انرژی پارتنرز" و لیام دنینگ بلومبرگ آمار برای سه مدت ۱۰ ساله منتهی به سال ۲۰۰۶، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۶ را بررسی کردند. در مدت ۱۰ سال اول منتهی به سال ۲۰۰۶ کشورهایی که چهار پنجم تقاضا برای نفت را به خود اختصاص می دادند شامل آمریکا، هند، چین و روسیه همبستگی مثبتی میان تقاضا برای نفت و تولید ناخالص داخلی شان و بین تقاضا و قیمت نفت نشان دادند. در یک دهه پیش از بحران مالی در سال ۲۰۰۷- ۲۰۰۸ تقاضا برای نفت تقریبا در تمام دنیا با وجود این که قیمت نفت همچنان روبه افزایش بود، روند رو به رشدی داشت. این دوره صنعتی شدن چین و رونق ساخت وساز بود که طی آن نفت به هر قیمتی خریداری می شد. در بیشتر نقاط دنیا وضعیت به همین شکل بود. تقاضا برای نفت همسو با رشد اقتصادها و با وجود رشد قیمت ها، افزایش پیدا می کرد و نشان می داد این کشورها مشتری وابسته به نفت هستند. دوره ۱۰ ساله دوم در این تحقیقات با بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ و رکودی که به دنبال آن آمد، مصادف می شود. در مدت ۱۰ سال تا سال ۲۰۱۱ تقاضا برای نفت در آمریکا از رشد اقتصادی آمریکا جدا شد و به افزایش قیمت نفت که در سال ۲۰۰۹ آغاز شد، واکنش پیدا کرد. در این مدت آمریکا از مشتری صرف نفت بودن فاصله گرفت و وضعیتی مشابه آلمان یا ژاپن پیدا کرد که در آنها ارتباط میان تولید ناخالص داخلی و مصرف نفت ضعیف شده است. اگرچه این تغییر عمیقی در نحوه همبستگی تقاضای آمریکا برای نفت با تولید ناخالص داخلی و قیمت های نفت بود، بسیاری از اقتصادهای نوظهور از جمله هند و چین که بزرگ ترین سهم را در رشد تقاضا برای نفت دارند همچنان به نظر می رسد مشتریان اصلی نفت هستند. طبق آمار و تحقیقات، تقاضای آنها برای نفت حتی در دوره افزایش قیمت ها افزایش پیدا می کرد. سپس در دوره سوم یعنی ۱۰ سال منتهی به سال ۲۰۱۶ حتی تقاضا برای نفت در چین و هند نسبت به قیمت های نفت حساس تر به نظر رسید. در این کشورها و سایر اقتصادهای در حال توسعه، رشد تقاضا برای نفت همچنان ارتباط نزدیکی با رشد تولید ناخالص داخلی دارد، اما تقاضا برای نفت تا حدودی همبستگی منفی با قیمت های نفت پیدا کرده و نشان می دهد میزان مصرف به قیمت نسبت به دهه های گذشته حساس تر شده است. در واقع دوره ۱۰ ساله تا سال ۲۰۱۶ شامل ریزش قیمت نفت است که طی آن همبستگی منفی با این حقیقت که تقاضا به دلیل قیمت های پایین نفتسریع تر رشد می کند، تشدید شد. با این همه هند و چین اکنون به گروه اقتصادهایی پیوسته اند که همبستگی مثبتی میان تقاضا برای نفت و رشد اقتصادی و همبستگی منفی میان تقاضا و قیمت های نفت نشان می دهد. آمریکا نیز در این گروه قرار دارد و همبستگی مثبت ضعیفی میان تقاضا و تولید ناخالص داخلی و همبستگی منفی میان تقاضا و قیمت نفت نشان می دهد. براساس گزارش اویل پرایس، مشخص نیست که اقتصادهای جهانی آیا همچنان همبستگی منفی میان تقاضا و قیمت نفت نشان می دهد، اما تحقیقات از این حکایت دارد که در آمریکا و حتی در چین و هند تقاضا برای نفت اکنوننسبت به یک یا دو دهه گذشته حساسیست بیشتری به قیمت های نفت دارد و تولید کنندگان نفت ممکن است به اشتباه فکر کنند که همچنان مشتریان شان را در مشت دارند که حاضرند به هر قیمتی محصول شان را خریداری کنند. منبع : ایسنا