پایگاه خبری - تحلیلی ميز نفت 1 خرداد 1401 ساعت 11:44 https://www.mizenaft.com/note/33055/بازی-رئیسی-انقضای-مذاکرات -------------------------------------------------- به رئیس جمهور اطلاعات غلط می دهند؟ عنوان : بازی با رئیسی برای انقضای مذاکرات -------------------------------------------------- میز نفت - یکی از ویژگی‌های اساسی این جریان، هرگونه مذاکره با غرب برای رسیدن به توافق هسته‌ای و غیرهسته‌ای است؛ هرچند مذاکره را دوست دارند تا این‌گونه القا کنند مشکلی با دیپلماسی ندارند اما کیست که نداند مذاکره این جماعت، فقط برای مذاکره است و نه توافق. متن : وحید حاجی پور |دولت سیزدهم گروگان جریان سیاسی خطرناکی به نام جبهه پایداری است؛ البته گروگان بودن، نوعی خوش‌بینی است اگر دولت رئیسی را دولت پایداری چی ها ندانیم. به هر شکل، خط فکری و تزهای خطرناک این جبهه سیاسی، خط‌مشی دولت را تعیین کرده و بی‌محابا و بدون توجه به منافع ملی، در حال فتح تپه‌های بزرگ و کوچک است. یکی از ویژگی‌های اساسی این جریان، هرگونه مذاکره با غرب برای رسیدن به توافق هسته‌ای و غیرهسته‌ای است؛ هرچند مذاکره را دوست دارند تا این‌گونه القا کنند مشکلی با دیپلماسی ندارند اما کیست که نداند مذاکره این جماعت، فقط برای مذاکره است و نه توافق. آن‌ها نیروهای خود را به همه وزارتخانه‌ها راهی کردند تا با تصویرسازی خاصی که مأموریتشان است، این دروغ را مخابره کنند که تحریم‌ها نعمت است و کشور به چنان بلوغی رسیده است که با تحریم‌ها هم، می‌تواند گلیم خود را از آب بیرون بکشد. مثلاً در حوزه نفت، محسن خجسته مهر که سمت فعلی خود را مدیون پایداری چی هاست، مدام می‌گوید نه‌تنها ظرفیت تولید نفت به دوران پیش از تحریم‌ها بازگشته، بلکه صادرات نفت هم با افزایشی بی‌سابقه مواجه شده است. این پیام‌ها به‌قدری تکرار می‌شود تا همگان آن را باور کنند ازجمله شخص رئیس‌جمهور که برای کارآمد نشان دادن دولت خود، در آن گرفتار می‌شود. ولی واقعیت  ماجرا چیز دیگری است. این جریان سیاسی قصد دارد نظام و دولت را از ادامه مذاکرات دلسرد کند و مهم‌ترین نکته برای ایجاد یاس در نهایی سازی مذاکرات، قدرتمند نشان دادن صنعت نفت در حوزه توسعه و تجارت نفت است. به‌دروغ آمار اشتباه به رئیس‌جمهور می‌دهند تا خیال او و سایر افراد کلیدی را بابت دور زدن تحریم‌ها آسوده کنند درحالی‌که در صنعت نفت، اوضاع ویرانه‌تر از آن چیزی است که می‌توان تصورش کرد؛ نه پولی برای سرمایه‌گذاری وجود دارد و نه تجارت نفت در مسیر باثباتی قرار دارد. گرچه موفقیت‌هایی دراین‌باره کسب‌شده  ولی این کامیابی‌ها به‌صورت مقطعی است و در میان‌مدت هم نمی‌تواند با منافع ملی سازگار شود. دولت با همین اطلاعات غلط، تصمیم می‌گیرد قید توافق را بزند و در ازای آن، قیمت کالاها را افزایش داده و رئیس‌جمهور را به جایی برساند که بگوید، دولت قرار است تصمیمات سختی بگیرد. اصل ماجرا به‌دروغ هایی برمی‌گردد که اطراف رئیس کابینه و سایرین را پرکرده و او هم بی‌خبر از همه‌جا، به همه نسخه‌های اقتصادی جبهه پایداری عمل می‌کند و برای آن هم پوششی از جنس عدد و رقم می‌تراشد. نقشی هم که برای شرکت ملی نفت چیده شده، طرح ادعاهایی مبنی بر توسعه صنعت باوجود تحریم‌ها و فراغ بال در فروش نفت است که خجسته مهر، به‌خوبی از پس آن برآمده است.